Rozbiór Armenii wśród Bizancjum również państwo Turków wewnątrz roku 1080 spowodował masową emigrację Ormian z ojczyzny, m. in. na Ruś. Prawdopodobnie po najazdach mongolskich w środku XIII wieku kolonie ormiańskie na Rusi zostały zasilone nową falą emigrantów z Armenii zakaukaskiej. W państwie polskim Ormianie znaleźli się do wnętrza połowie XIV wieku, po przyłączeniu na wskroś Kazimierza Wielkiego Rusi Halickiej ze Lwowem, gdzie istniało ich znaczące skupisko. W 1356 r. królik Kazimierz zatwierdził odrębność religijną, samorządową plus sądowniczą Ormian lwowskich, zaś wewnątrz 1367 r. zezwolił ich biskupowi Grzegorzowi na wykonywanie jurysdykcji biskupiej dodatkowo budowę katedry wewnątrz mieście.
Przywileje Kazimierza Wlk. także jego następców tworzyły podstawę prawno-polityczną bytu Ormian wewnątrz Polsce. Odtąd wartość ich na wschodzie Polski wzrastała, osiedlali się oni w środku jeszcze to nowych miastach plus miasteczkach, takich w charakterze Kamieniec Podolski, Bar, Brzeżany, Tyśmienica, Kuty, i co więcej Kazimierz powyżej Wisłą, tudzież odkąd XVI wieku wewnątrz licznych miastach prywatnych (Zamość, Jazłowiec, Stanisławów, Horodenka, Mohylów Podolski oraz in.).
Gminy ormiańskie do wnętrza Polsce miały własny samorząd plus rządziły się według zwyczajowego prawa (tzw. Datastanagirk) przeniesionego z Armenii, oraz opracowanego ok. 1184 r. wskroś Mechitara Gosza. Zatwierdzony wskroś Zygmunta Starego w środku 1519 r. tzw. Statut ormiański popierany był zwłaszcza na Datastanagirku, jednak uwzględniał przepisy ogólnego prawa polskiego; była to usiłowanie uregulowania konfliktów narodowościowych do wnętrza miastach (gł. we Lwowie) dodatkowo zatargów między miastem zaś Ormianami, spowodowanych wskroś odrębność oraz uprzywilejowane urząd Ormian. Statut ormiański, uzupełniony zwłaszcza dekretem Jana III, pozostawał wewnątrz użyciu do 1780-1781, tj. do zniesienia oddzielnych sądów ormiańskich.
Większość Ormian zamieszkujących Polskę zajmowała się handlem ze Wschodem, z którym byli niemniej jednak prawie że związani także w tej chwili wymiana handlowa ten prawie szczerze zdominowali. Inni parali się złotnictwem, produkując w wielu przypadkach wspaniałe wyroby. Inni wreszcie rozwinęli do wnętrza Polsce produkcję dywanów.
Większość polskich Ormian była poprawnie wykształcona. Dzięki kontaktom handlowym ze Wschodem potrafili podać się oni orientalnymi językami, z czego korzystali w szeregu przypadków królowie oraz panowie polscy - większość oficjalnych poselstw do Persji innymi słowy Turcji była sprawowana właśnie na wskroś Ormian. Bogaci kupcy ormiańscy często pożyczali pieniądze furt cierpiącym na pozbawienie funduszy polskim królom.
Często podkreślana jest pierwszorzędna przesłanie Ormian wewnątrz orientalizacji polskiej kultury szlacheckiej. To Ormianie współkształtowali sarmackość, sprowadzając do Polski m.in. nierozłączny atrybut Sarmaty - wygląd zewnętrzny kontuszowy, popularną wśród szlachty szablę ormiańską to znaczy liczne egzotyczne przyprawy także ozdoby.